Τον Σταύρο Παπασταύρου τον γνωρίσαμε το 1981, όταν απέσπασε το πρώτο βραβείο στους «Αγώνες ελληνικού τραγουδιού» που διοργάνωσε στην Κέρκυρα ο Μάνος Χατζιδάκις. Ακολούθησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά και λίγα χρόνια αργότερα, το 1986, εκδίδει τον δεύτερο προσωπικό του δίσκο, έναν κύκλο παιδικών τραγουδιών με τίτλο «Μίλα μου για μήλα». Είναι η πρώτη φορά (απ’ όσο γνωρίζω), που ο καταξιωμένος συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας Ευγένιος Τριβιζάς, γράφει στίχους για έναν ολοκληρωμένο δίσκο με παιδικά τραγούδια, ορίζοντας σε πολύ μεγάλο βαθμό την ταυτότητα ολόκληρου του δίσκου. Αναρωτιέται κανείς: σε τι μπορεί άραγε να συγκριθεί ένας δίσκος με παιδικά τραγούδια που, από το σημείωμα του στιχουργού του Ευγένιου Τριβιζά στο εσώφυλλο του δίσκουακόμα, εισάγει μικρούς και μεγάλους ακροατές με τέτοιο τρόπο στο περιεχόμενο των τραγουδιών, με εκείνα τα απαράδεκτα ηχογραφήματα που έχουν κατακλείσει την αγορά και τραγουδάνε παράφωνα το «Περνά – περνά η μέλισσα» και τον «Μπαρμπα-Μπίλιο» που «είχε ένα γάλο, πολύ μεγάλο»…! Στο «Μίλα μου για μήλα», η μουσική του Παπασταύρου συναντά τους ονειρικούς στίχους του λεξιπλάστη Τριβιζά και ένα υπέροχο ταξίδι στη φαντασία ξεκινάει από τις πρώτες κιόλας νότες. Ερμηνευτές των τραγουδιών είναι ο Σπύρος Σακκάς, η Σαβίνα Γιαννάτου(μήπως να …ξαναθυμίσουμε τη “σχολή” της «Λιλιπούλολης»;) και η Κρίστη Στασινοπούλου.
Από τον δίσκο ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΗΛΑ Ερμηνεία: ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΚΡΙΣΤΗ, ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ ΣΑΒΒΙΝΑ, ΣΑΚΚΑΣ ΣΠΥΡΟΣ Σύνθεση: ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΙΧΟΙ: ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ Τραγούδια: ΟΙ ΔΥΟ ΠΙΤΕΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΡΜΗΣ Η ΠΙΝΕΖΟΒΡΟΧΗ Η ΦΑΛΑΙΝΑ ΤΗΣ ΒΑΡΑΔΟΥΑΗΣ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΦΡΟΥΤΟΠΙΑΣ ΜΗΛΟΜΑΝΙΑ Η ΓΑΤΑ ΤΟΥ ΣΙΑΜ ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ (ΟΡΧΗΣΤΡΙΚΟ) Η ΧΑΖΗ Η ΚΑΙΤΗ ΤΟ ΦΙΡΙΚΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟΨΑΡΟ (ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΛΕΝΑΣ ΠΛΑΤΩΝΟΣ) ΤΟ ΚΑΝΙΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΩ ΤΟ ΛΥΠΗΤΕΡΟ ΤΑΓΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΥ ΑΣΠΛΑΧΝΗΣ ΚΟΜΗΣΣΑΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΕ ΚΑΙ ΑΦΗΝΕ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΤΟ ΣΚΥΛΑΚΙ ΤΗΣ ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΗΛΑ
Το ποίημα αναφέρεται στην ανεπανόρθωτη καταστροφή που προκαλούν στο περιβάλλον οι ανθρώπινες δραστηριότητες αφού αυτές στοχεύουν μόνο στο εφήμερο κέρδος.
Όμοια και η φάλαινα του ποιήματός μας από τη λαιμαργία της καταπίνει ό,τι βρίσκει μπροστά της με αποτέλεσμα να έρθει σε δύσκολη θέση αφού, καθώς έχει καταπιεί τα πάντα, δεν υπάρχει μέρος να κρυφτεί απότους φαλαινοθήρες. Έτσι φανερά μετανιωμένη προσπαθεί να διορθώσει το κακό που η ίδια δημιούργησε στο περιβάλλον αλλά και στον εαυτό της, αφού όλοι είμαστε "μέρος" του περιβάλλοντος.
Ο Ευγένιος Τριβιζάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Σπούδασε νομικά και οικονομικά και είναι καθηγητής εγκληματολογίας στην Αγγλία. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Reading, όπου διατελεί Ομότιμος Καθηγητής, και σε άλλα πανεπιστήμια. Είναι γνωστός ως συγγραφέας βιβλίων για παιδιά από τεσσάρων χρονών και πάνω. Όλα του τα έργα τα χαρακτηρίζει πρωτοτυπία και μεγάλη φαντασία.
Έχει γράψει περίπου 150 βιβλία μεταξύ των οποίων μυθιστορήματα, παραμύθια, θεατρικά έργα, αλφαβητάρια, διηγήματα, κόμικς, εκπαιδευτικά βιβλία, ενώ έχει συνεργαστεί και με παιδικά περιοδικά. Από τα πιο γνωστά του έργα είναι η Φρουτοπία και το Νησί των πυροτεχνημάτων.
Μια πολυμεσική εφαρμογή με τον τίτλο ¨Ο πολύ λαίμαργος άνθρωπος που έφαγε την φάλαινα" με αναφορά στο μείζον θέμα της φαλαινοθηρίας.
«Μια φορά κι έναν καιρό», άρχισε, «ο ωκεανός ήταν γεμάτος φάλαινες. Φάλαινες μεγάλες σαν τους λόφους κι ήρεμες σαν το φεγγάρι. Ήταν τα πιο θαυμαστά πλάσματα στον κόσμο».
Η Λίλη σκαρφάλωσε στα γόνατα της γιαγιάς της.
«Συνήθιζα να κάθομαι στην άκρη της προβλήτας, περιμένοντας να ακούσω τις φάλαινες», συνέχισε η γιαγιά.
«Μερικές φορές καθόμουνα εκεί όλη την ημέρα κι όλη τη νύχτα. Και τότε, εντελώς ξαφνικά, τις έβλεπα να ’ρχονται από πολύ μακριά. Έσκιζαν το νερό, σαν να χόρευαν».
«Μα πώς ήξεραν ότι ήσουνα εκεί, γιαγιά;», ρώτησε η Λίλη. «Πώς σε έβρισκαν;».
Η γιαγιά χαμογέλασε. «Α, μα πρέπει να έχεις πάντα μαζί σου κάτι ξεχωριστό. Ένα τέλειο κοχύλι ή μια όμορφη πέτρα. Και αν οι φάλαινες σε συμπαθήσουν, θα πάρουν το δώρο σου και θα σου δώσουν κι εκείνες το δικό τους».
«Και τι μπορούσαν να σου δώσουνε, γιαγιά;», ρώτησε η Λίλη.
«Τι σου χάρισαν οι φάλαινες;».
Η γιαγιά αναστέναξε. «Μια δυο φορές», ψιθύρισε, «μια δυο φορές μονάχα τις άκουσα να τραγουδάνε».
Ο θείος Φρειδερίκος μπήκε φουριόζος στο δωμάτιο.
«Δεν είσαι τίποτα άλλο παρά μια παράξενη γριά!», είπε θυμωμένος. «Οι φάλαινες ήταν πολύ σημαντικές για το κρέας τους, τα κόκαλά τους και για το λίπος τους. Αν πρέπει να πεις κάτι στη Λίλη, οπωσδήποτε, πες της τουλάχιστον κάτι χρήσιμο. Μην της γεμίζεις το κεφάλι με ανοησίες. Άκου, φάλαινες που τραγουδάνε!».
«Yπήρχαν φάλαινες εδώ, εκατομμύρια χρόνια πριν εμφανιστούν τα πλοία και οι πόλεις, ή ακόμα και οι άνθρωποι των σπηλαίων», συνέχισε η γιαγιά της Λίλης. «Οι άνθρωποι συνήθιζαν να λένε πως είχαν κάτι μαγικό».
«Οι άνθρωποι συνήθιζαν να τις τρώνε και να τις βράζουν, για να πάρουν το λίπος», μουρμούρισε ο θείος Φρειδερίκος. Μετά τους γύρισε την πλάτη και βγήκε έξω στον κήπο.
Η Λίλη ονειρεύτηκε τις φάλαινες.
Ήταν θεόρατες σαν τα βουνά μέσα στα όνειρά της, πιο γαλάζιες κι απ’ τον ουρανό.
Τις άκουσε να τραγουδάνε μέσα στα όνειρά της, οι φωνές τους ήταν ολόιδιες με του ανέμου. Πήδηξαν έξω απ’ το νερό μέσα στα όνειρά της και τη φώναξαν με το όνομά της.
Το επόμενο πρωί η Λίλη πήγε μια βόλτα μέχρι τον ωκεανό. Πήγε εκεί, όπου κανένας δεν ψάρευε ή κολυμπούσε, ούτε άραζαν βαρκούλες.
Περπάτησε μέχρι την άκρη της παλιάς προβλήτας. Η θάλασσα ήταν γαλήνια, ακίνητη σχεδόν. Έβγαλε ένα κίτρινο λουλούδι από την τσέπη της και το πέταξε στο νερό.
«Αυτό είναι για σας», φώναξε.
Η Λίλη κάθισε στην άκρη της προβλήτας και περίμενε.
Περίμενε όλο το πρωί και όλο το απόγευμα.
Και τότε, καθώς έπεφτε το σούρουπο, ο θείος Φρειδερίκος κατέβηκε από τους λόφους για να τη βρει. «Φτάνουν πια οι ανοησίες», της είπε.
«Γύρισε σπίτι. Δε θα σε αφήσω να περάσεις ονειροπολώντας ολόκληρη τη ζωή σου».
Εκείνη τη νύχτα, η Λίλη ξύπνησε απότομα.
Το φως του φεγγαριού έλουζε το δωμάτιο. Ανασηκώθηκε και αφουγκράστηκε. Στο σπίτι επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Κατέβηκε από το κρεβάτι και πλησίασε το παράθυρο. Κάτι ακουγόταν από μακριά, πέρα από τους λόφους.
Βγήκε γρήγορα έξω κι άρχισε να τρέχει προς την παραλία.
Η καρδιά της κόντευε να σπάσει, όταν έφθασε στη θάλασσα.
Κι εκεί, πελώριες μέσα στον ωκεανό, βρισκόντουσαν οι φάλαινες.
Πηδούσαν και στριφογύριζαν, σα να χόρευαν στο φως του φεγγαριού. Το τραγούδι τους γέμιζε τη νύχτα.
Η Λίλη είδε το κίτρινο λουλούδι της να χορεύει κι αυτό πάνω στον αφρό.
Πέρασαν πολλά λεπτά, μπορεί και ώρες. Ξαφνικά, η Λίλη ένιωσε το παγωμένο αεράκι να διαπερνά το νυχτικό της, να ’χουν ξυλιάσει τα γυμνά της πόδια. Ανατρίχιασε κι έτριψε τα μάτια της. Κι ύστερα ο ωκεανός ήταν ακίνητος ξανά κι η νύχτα σκοτεινή και ήσυχη.
Νόμιζε πως ονειρευόταν. Σηκώθηκε όρθια και πήρε το δρόμο τού γυρισμού. Και τότε, από πολύ, πολύ μακριά, καθώς ο άνεμος ανάσαινε, άκουσε,
«Λίλη! Λίλη!».
Οι φάλαινες φώναζαν το όνομά της. Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων (Γ & Δ Δημοτικού) - Βιβλίο Μαθητή (Εμπλουτισμένο)
Roger Payne “ Αν δεν μπορούμε να σώσουμε τις φάλαινες, δεν μπορούμε να σώσουμε τίποτα ’’
Οι φάλαινες είναι οι τραγουδοποιοί των ωκεανών, ζώα που υπάρχουν εδώ και εκατομμύρια χρόνια, και αποτελούν κάτι παραπάνω από λάδι και κρέας για ανθρώπινη κατανάλωση, αποτελούν το πνεύμα για την σωτηρία των ωκεανών , μία υπενθύμιση ότι η φύση είναι ποιο πολύπλοκη απ ότι εμείς μπορούμε να πιστεύουμε, δεν είμαστε μόνοι μας στον πλανήτη…
Ντάιαν Σέλντον
Αγγλίδα συγγραφέας. Γράφει βιβλία για παιδιά και εφήβους. Μερικά έργα της: Η Κλάρα και ο Μπάστερ χορεύουν στο φεγγάρι, Κάτω απ’ το φεγγάρι, Ο πλανήτης της Τζάνετ.
Ένα θλιβερό θέαμα αντίκρισαν το πρωί, όσοι βρέθηκαν στην περιοχή της Αγίας Κυριακής Φιλιατρών. Η θάλασσα είχε ξεβράσει στα βράχια, βόρεια του λιμανιού, μία νεκρή φάλαινα μήκους 10 μέτρων και βάρους τουλάχιστον 2 τόνων.
Το κήτος φαινόταν χτυπημένο σε τρία διαφορετικά σημεία και όπως εικάζουν ψαράδες της περιοχής, πιθανόν να προκλήθηκαν από κάποια προπέλα μεγάλου πλοίου, όταν ήταν ήδη νεκρό.
Σήμερα το πρωί, σύμφωνα με πληροφορίες του filiatranet, κάτοικος της περιοχής παρατήρησε μεγάλη συγκέντρωση γλάρων στο σημείο και πλησιάζοντας την ακτή αντίκρισε το τεράστιο θηλαστικό. Ειδοποίησε αμέσως το Λιμεναρχείο, που έφτασε λίγο αργότερα στο σημείο, ενώ αναμένεται και κτηνίατρος που θα εξετάσει το κήτος για τα αίτια θανάτου του, πριν απομακρυνθεί από την περιοχή. Εφημερίδα Πατρίς, Ενημερωτική πύλη της Πελοποννήσου (15/02/2014 21:51 )
Ηλεία: Νεκρή Caretta-Caretta στην παραλία της Ζαχάρως Περιβάλλον (20/03/2013 09:45 )
Νεκρή στην παραλία της Ζαχάρως βρέθηκε την περασμένη Παρασκευή στην παραλία της Ζαχάρως μια ακόμα Careta-Careta. Την θαλάσσια χελώνα βρήκαν κάτοικοι της περιοχής και -σε συνεργασία με την διεύθυνση του γνωστού καταστήματος «Παρά Θιν Αλός»- ήρθαν σε επικοινωνία με τον Σύλλογο «Αρχέλων» ο οποίος και θα παραλάβει το κουφάρι του νεκρού ζώου.
Πέντε νεκρές χελώνες εντοπίστηκαν μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο, σε διάφορα σημεία του Αμβρακικού Κόλπου, γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού, το ίδιο εικοσιτετράωρο, βρέθηκε νεκρή μια χελώνα Καρέτα –Καρέτα στην περιοχή Αγίας Τριάδας του Δήμου Πρέβεζας. Από αυτοψία που πραγματοποίησαν οι υπάλληλοι του φορέα διαπίστωσαν ότι πρόκειται για μια μεγάλη χελώνα μήκους 75 εκατοστών και πλάτους 62εκ.
Την ίδια μέρα και στην ίδια περιοχή οι υπάλληλοι του φορέα διαχείρισης Αμβρακικού εντόπισαν μια ακόμη νεκρή χελώνα Καρέτα-Καρέτα μήκους 68 και πλάτους 58 εκατοστών. Στις 21 Ιανουαρίου επίσης και στην παραλία του Πνευματικού Φάρου βρέθηκαν δύο ακόμη χελώνες Καρέτα - Καρέτα.
Στα τέσσερα περιστατικά ήρθε λίγο αργότερα να προστεθεί και ο εντοπισμός μια ακόμη μεγάλης. νεκρής χελώνας Καρέτα-Καρέτα στους Λάκους Νεοχωρίου.
Τις τελευταίες μέρες κι άλλες θαλάσσιες χελώνες καρέτα-καρέτα βρέθηκαν νεκρές εντός του Αμβρακικού στις ακτές της Πρέβεζας. Εκτός τις νεκρολογίες (Δ/Τ) των αρμοδίων, κανείς δεν αναζητά τους ασυνείδητους αυτόχειρες και τη ρίζα του προβλήματος και έτσι αυτή η απαράδεκτη κατάσταση διαιωνίζεται και την αποδεχόμαστε ως ένα καθημερινό γεγονός. Δυστυχώς τα γεγονότα αυτά δεν τιμούν καθόλου τους κατοίκους των περιοχών πέριξ του Αμβρακικού, πολύ περισσότερο την Πολιτεία.
Εμείς θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε τις αιτίες που μπορεί να προκαλούν τους θανάτους των θαλάσσιων χελωνών που προϋπήρχαν πολλά χρόνια πριν από μας και ελπίζουμε η έννομη Πολιτεία, όπως αρέσκεται να αποκαλείται, να αντιδράσει και να πάρει αποτελεσματικά μέτρα προστασίας.
Όταν αντικρίζουμε μια νεκρή θαλάσσια χελώνα συχνά αναρωτούμαστε αν πίσω από το θάνατό της κρύβεται κάποιος ψαράς, ιχθυοκαλλιεργητής, μυδοκαλλιεργητής ή το άτυχο ζώο κατάπιε πλαστικές σακούλες η πλαστικές φιάλες και απεβίωσε. Αναλαμβάνει το Λιμεναρχείο ή ο Φορέας να κάνει την ταφή χωρίς να προηγηθεί νεκροψία για να βρεθούν τα αίτια του θανάτου τους.
Είναι αληθές ότι τα συμπαθέστατα αυτά ζώα θεωρούν λιχουδιά τα μύδια, τα ψάρια και τις μέδουσες, γνωστά ως κορέλια από τους ψαράδες, από τις οποίες έχει γεμίσει ο Αμβρακικός λόγω της έλλειψης ψαριών και έλλειψης οξυγόνου από την κάθετη αύξηση των οργανικών φορτίων που συσσωρεύονται καθημερινά. Πεινάνε λοιπόν και μη βρίσκοντας ψάρια προκαλούν καταστροφές στα δίχτυα των ψαράδων, σε ιχθυοκαλλιέργειες και μυδοκαλλιέργειες. Τόσο οι ψαράδες οι οποίοι βρίσκονται στα πρόθυρα της οικονομικής εξαθλίωσης όσο και οι ιχθυοκαλλιεργητές, μυδοκαλλιεργητές δεν αποζημιώνονται για τις καταστροφές που προκαλούν οι θαλάσσιες χελώνες στις περιουσίες τους και έτσι ο καθένας ενεργεί κατά το δοκούν για να προστατέψει την περιουσία του, ο αγώνας είναι άνισος και τα αποτελέσματα τραγικά.
Υπάρχουν τρείς Λιμενικοί Σταθμοί Αμφιλοχίας, Πρέβεζας και Μενιδίου και ο Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Αμβρακικού για την φύλαξη και έννομη τάξη εντός του Αμβρακικού. Οι περισσότεροι θάνατοι συμβαίνουν την χειμερινή περίοδο όπου πολύ λίγα αλιευτικά σκάφη κυκλοφορούν στον Κόλπο λόγω της έλλειψης αλιευμάτων. Μήπως αν εντατικοποιηθούν οι θαλάσσιοι περίπολοι, γίνονται νεκροψίες για να εξακριβωθούν τα αίτια των θανάτων, δοθεί κάποια αποζημίωση για τις καταστροφές που προκαλούν οι χελώνες σταματήσει αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο που στιγματίζει ΌΛΟΥΣ ΜΑΣ εμπλεκομένους και μη;
Διαβάστε παρακάτω οδηγίες για την περίθαλψη τραυματισμένων ή νεκρών χελωνών. Περίθαλψη
Τι μπορείς να κάνεις αν βρεις φωλιά ή τραυματισμένη/νεκρή χελώνα
Αν βρεις φωλιά
Αν η φωλιά κινδυνεύει από τη διέλευση πεζών ή αυτοκινήτων τότε περιφράξτε την με πασαλάκια, τοποθετημένα στα 2 μέτρα περιμετρικά της φωλιάς και ενώστε τα με σκοινί.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Μη σκάψετε τη φωλιά.
Αν τριγύρω βρίσκονται πέτρες ή άλλα εμπόδια που μπορεί να εμποδίσουν τα χελωνάκια στο δρόμο τους προς τη θάλασσα, τότε απομακρύνεται τα εμπόδια.
Αν βρίσκεται σε σκιά (π.χ. κάτω από ομπρέλα), προσπαθήστε να την απομακρύνετε.
Αν βρεις τραυματισμένη θαλάσσια χελώνα
Μεταφέρουμε τη χελώνα σε ΑΣΦΑΛΕΣ ΜΕΡΟΣ μακριά από κόσμο και θόρυβο. ΤΗ ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ (ποτέ από τα πτερύγια ή το κεφάλι).
Αν είναι μεγάλο ζώο που θα μεταφερθεί από 2 άτομα τη σηκώνουμε πιάνοντας το καβούκι πίσω από τον αυχένα και πάνω από την ουρά.
ΑΚΟΥΜΠΑΜΕ ΤΟ ΖΩΟ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ φροντίζοντας να μη διπλωθούν από κάτω τα πτερύγια του.
Φροντίζουμε το ζώο να είναι σε ΠΡΟΦΥΛΑΓΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ ΧΩΡΟ, ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΡΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΕΡΑ. Τους θερινούς μήνες καλό είναι να σκεπάζεται ιδιαίτερα στα τραύματά του με ένα ΥΓΡΟ ΥΦΑΣΜΑ. Η θερμοκρασία του χώρου δεν πρέπει να πέσει κάτω από τους 15 βαθμούς C. Δεν είναι απαραίτητο, η χελώνα να μπει στο θαλασσινό νερό, ιδιαίτερα όταν είναι τραυματισμένη στο κεφάλι ή εξαντλημένη, τότε ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΝΙΓΕΙ.
Αν έχει μπλεχτεί σε δίχτυα ή πετονιά, τα αφαιρούμε πολύ προσεκτικά. Σε καμιά περίπτωση ΔΕΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΟΥΜΕ ΑΓΚΙΣΤΡΙ Ή ΠΕΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΞΕΧΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ Ή ΤΗΝ ΟΥΡΑ.
Ελέγχουμε όλα τα πτερύγια για τυχόν ΣΗΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ (tags) και καλούμε τον αριθμό του Δικτύου Διάσωσης στο 210 8944444. Θα μας σταλεί το «Δελτίο Εκθαλάσσωσης» που θα πρέπει προσεκτικά να ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ για να βοηθήσουμε τόσο αυτήν όσο και όλες τις άλλες χελώνες.
Αν βρεις νεκρή Θαλάσσια χελώνα
Εάν η χελώνα είναι νεκρή, πρέπει ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΣΤΗΝ ΞΗΡΑ, και να ειδοποιηθεί το λιμεναρχείο και ο ΑΡΧΕΛΩΝ.
ΠΡΟΣΟΧΗ, ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟ Η ΧΕΛΩΝΑ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΕΚΡΗ ΑΛΛΑ ΑΠΛΩΣ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΛΗΘΑΡΓΟ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΚΡΥΟΥΣ ΜΗΝΕΣ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΛΗΘΕΙ Ο ΝΟΜΟΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ.
Εάν δεν υπάρχει, ειδοποιείται άλλος κτηνίατρος ή το λιμεναρχείο.
Εάν βρεθεί σήμα πρέπει να αφαιρεθεί και να σταλεί στο Σύλλογο ΑΡΧΕΛΩΝ.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΥΤΟ ΙΣΧΥΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΚΡΑ ΖΩΑ.
Επίσης, ο ΑΡΧΕΛΩΝ θα βοηθηθεί ιδιαίτερα εάν λάβει μια φωτογραφία του ζώου και ιδιαίτερα των τραυμάτων του.
Συμπληρώστε το ΔΕΛΤΙΟ ΕΚΘΑΛΑΣΣΩΣΗΣ που θα σας στείλει ο ΑΡΧΕΛΩΝ και τέλος ειδοποιήστε την ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ για την υγειονομική ταφή.
«Αδυνατεί το Δημόσιο να προστατεύσει τις ακτές», σύμφωνα με έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη
Μάλιστα επισημαίνει την απροθυμία των Κτηματικών Υπηρεσιών, των δήμων και των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων να αποβάλουν τους καταπατητές και να κατεδαφίσουν τις αυθαιρεσίες που βρίσκονται «επάνω στο κύμα».
Η έκθεση με θέμα «Διαχείριση της παράκτιας ζώνης» (ειδικοί επιστήμονες: Ζωή Καραμήτρου, Μεταξία Μαρτσούκου, Κωνσταντίνος Πεχλιβάνογλου) επισημαίνει σειρά προβλημάτων στη διαχείριση των αιγιαλών, από τη διαδικασία χάραξης μέχρι την εκμετάλλευσή τους. Πιο συγκεκριμένα:
• Παρατηρούνται μεγάλες καθυστερήσεις στη διαδικασία καθορισμού της γραμμής αιγιαλού. Οι αιτίες είναι πολλές: η υποστελέχωση των κτηματικών υπηρεσιών, η έλλειψη επαρκών επιστημονικών στοιχείων και υποστηρικτικού υλικού. Υπενθυμίζεται ότι η Κτηματολόγιο Α.Ε. είχε κάνει μελέτη χάραξης αιγιαλού για όλη τη χώρα, η οποία δεν θεσμοθετήθηκε ποτέ.
• Εχει διαπιστωθεί ότι παρά τον καθορισμό της ζώνης παραλίας και την απαγόρευση χρήσης της από τους όμορους ιδιοκτήτες ακινήτων μέχρι την απαλλοτρίωσή της, αυτή σχεδόν πάντα καταπατείται και ανοικοδομείται ή αξιοποιείται με διάφορους τρόπους.
• Η παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας στους δήμους, που με τη σειρά τους την εκχωρούν σε ιδιώτες, «αποφέρει στους ΟΤΑ σημαντικά έσοδα, ωστόσο αποτελεί κοινή παραδοχή ότι πρόκειται για μία διοικητική πρακτική που ακολουθείται κατά τρόπο καταχρηστικό, με αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, την αισθητική και τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του χώρου. Ιδίως στις τουριστικές περιοχές, το πρόβλημα αποκτά τεράστιες διαστάσεις, κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.
• Επιπλέον, οι όροι των συμβάσεων μίσθωσης τις περισσότερες φορές δεν τηρούνται (υπερβάσεις τραπεζοκαθισμάτων, τοποθέτηση απαγορευμένων κατασκευών). Ή οι δήμοι παραχωρούν τη χρήση αιγιαλού και παραλίας σε τέτοια έκταση, που αναιρείται ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του χώρου.
• Τέλος, όπως τονίζεται στην έκθεση, οι κτηματικές υπηρεσίες, οι δήμοι και οι αποκεντρωμένες διοικήσεις είναι απρόθυμες να κατεδαφίσουν τις αυθαιρεσίες στον αιγιαλό και να διώξουν τους καταπατητές. Καθημερινή 17-12-2013
σ' αγαπώ γιατί μου μοιάζεις
θάλασσα βαθιά
μια στιγμή δεν ησυχάζεις
λες κι έχεις καρδιά
την καρδιά μου τη μικρούλα τη φτωχειά
Όνειρα τρελά
που πετούν στο κύμα πάνω
φτάνουν στην καρδιά
και τα νιάτα μας ξυπνάνε
όνειρα τρελά
και οι πόθοι φτερουγίζουν σαν πουλιά
Έχω έναν καημό
που με τρώει γλυκά και με λιώνει
έχω ένα καημό
θα 'ρθω να στον πω
αδερφή μου εσύ θάλασσα που σ' αγαπώ
Κύματα πουλιά
στα ταξίδια σας που πάτε
τα αλαργινά
την κρυφή μου λύπη πάρτε
κι απο 'κει μακριά
να μου φέρετε κι εμένα τη χαρά
ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΑΝΑ -MILVA
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μίλβα
Παράμ παράμ παράμ γυρνάω χορεύω
στην άμμο του χειμώνα με τα φύκια
τη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύω
και κάνω με τα αστέρια σκουλαρίκια
Παράμ παράμ παράμ παραμονεύει
στο πέλαγο του χρόνου το καράβι
μια άγκυρα η ζωή μου ζητανεύει
το βάθος του έρωτα της να συλλάβει
Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή
του ανέμου αγρίμι
Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή
του ανέμου αγρίμι
Παράμ παράμ παράμ παραμυθένιο
ναυάγιο μες στα σύννεφα η σελήνη
κορμί του Ποσειδώνα σιδερένιο
ποιο πέτρινο μουσείο να σε κλείνει
Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή
του ανέμου αγρίμι
ΑΜΑΝ ΑΜΑΝ, ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΣΥ ΣΑΙ Τ’ ΑΚΡΟΓΙΑΛΛΙ
ΟΦΟΥ ΠΟΥΛΑΚΙ ΜΟΥ ΚΙ ΕΣΥ ΣΕ Τ’ ΑΚΡΟΓΙΑΛΛΙ
ΑΝΑΘΕ ΜΑ, ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΑΣ ΚΥΜΑΤΑ
ΑΜΑΝ ΑΜΑΝ, ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΑΣ ΚΥΜΑΤΑ
ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΑΣ ΚΥΜΑΤΑ ΕΝΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΒΓΑΛΕΙ
ΟΦΟΥ ΠΟΥΛΑΚΙ ΜΟΥ ΕΝΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΒΓΑΛΕΙ
Ο ΕΡΩΤΑΣ, Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΣΙ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΑΜΑΝ ΑΜΑΝ, Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΣΙ ΘΑΛΑΣΣΑ
Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΣΙ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΣΙ ΣΙΜΩΣΩ
ΟΦΟΥ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΣΙ ΣΙΜΩΣΩ
ΠΟΥ ΕΦΟΥΝΤΩΣΕ, ΠΟΥ ΕΦΟΥΝΤΩΣΕ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΠΟΛΥ
ΑΜΑΝ ΑΜΑΝ, ΠΟΥ ΕΦΟΥΝΤΩΣΕ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ
ΠΟΥ ΕΦΟΥΝΤΩΣΕ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ, ΠΝΙΓΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ
ΟΦΟΥ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΠΝΙΓΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ.
ΟΟΟΟΟΝΤΕ ΠΟΝΕΙΣ, ΟΝΤΕ ΠΟΝΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΣ
ΑΜΑΝ ΑΜΑΝ, ΟΝΤΕ ΠΟΝΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΣ
ΟΝΤΕ ΠΟΝΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΣ ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΓΩ ΓΙΑ ΣΕ ΝΑ ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΟΟΟΟ ΓΙΑ ΔΕ ΜΠΟΡΩ, ΓΙΑ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΘΩΡΩ
ΑΜΑΝ ΑΜΑΝ, ΓΙΑ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΘΩΡΩ
ΓΙΑ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΘΩΡΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΚΛΑΜΜΕΝΑ
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΚΛΑΜΜΕΝΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΚΛΑΜΜΕΝΑ
ΟΝΤΕ ΠΟΝΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΣ ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Αχ θάλασσά μου σκοτεινή, θάλασσα αγριεμένη πού θα με βγάλεις το πρωί σε ποια στεριά μου ξένη πού θα με βγάλεις το πρωί σε πιά στεριά μου ξένη αχ θάλασσά μου σκοτεινή,θάλασσα αγριεμένη
Τα είχα όλα μια φορά μα ήθελα παραπάνω τι να τα κάνω τώρα πια απόψε που σε χάνω
Μέσα στα μαύρα σου νερά κομμάτια η ζωή μου αχ θαλασσά μου εσύ βαθιά που κρύβεις το νησί μου αχ θαλασσά μου εσύ βαθιά που κρύβεις το νησί μου μέσα στα μαύρα σου νερά κομμάτια η ζωή μου
Τα είχα όλα μια φορά μα ήθελα παραπάνω τι να τα κάνω τώρα πια απόψε που σε χάνω
Πες μου θάλασσα-Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Στίχοι: Ελένη Ζιώγα Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστίς Πρωτοψάλτη
Πες μου θάλασσα
τόσα μυστικά σου
τον απ 'κόσμο κρύβεις
και μες τη σιωπή στα βαθιά
χρόνια τα κλείνεις
Ποια ναυάγια
λάθη αλλοτινά σου
λάφυρα της μνήμης
με μαργαριτάρια ακριβά
χρόνια τα ντύνεις
Θάλασσά μου σαν και σένα κάποτε
φουρτούνες σήκωνα και γω
Αγριεμένα αγάπες Στα νερά μου τ '
αδικούσα δίχως να σκεφτώ
κι έστειλα πολλές φορές καράβια
στης καρδιάς μου το βυθό
ίδια εγώ με σένα.
Θάλασσα μου σαν και σένα τώρα
με ναυάγια ζω και γω παλιά,
για όσες χάθηκαν ζωές στην μπόρα
το μετάνιωσα μα είναι αργά
χω κάνει πια τα και «λάθη δώρα
δυο κοράλλια αληθινά
στην καρδιά κλεισμένα
ίδια εγώ με σένα.
Πες μου θάλασσα,
πόσα μυστικά σου,
λάφυρα της μνήμης
με μαργαριτάρια ακριβά
χρόνια τα ντύνεις.
Ci vorrebbe il mare - Marco Masini & Montserrat Caballé
Marco Masini - Ci vorrebbe il mare Dall'album "Marco Masini" - Anno: 1990
Ci vorrebbe il mare che accarezza i piedi
mentre si cammina verso un punto che non vedi,
Ci vorrebbe il mare su questo cemento
ci vorrebbe il sole col suo oro e col suo argento
e per questo amore figlio di un'estate
ci vorrebbe il sale per guarire le ferite
dei sorrisi bianchi fra le labbra rosa
a contare stelle mentre il cielo si riposa.
Ci vorrebbe il mare per andarci a fondo
ora che mi lasci come un pacco per il mondo,
ci vorrebbe il mare con le sue tempeste
che battesse ancora forte sulle tue finestre,
ci vorrebbe il mare sulla nostra vita
che lasciasse fuori come un fiore le tue dita
cosicché il tuo amore potrei cogliere e salvare
ma per farlo ancora giuro ci vorrebbe il mare...
Ci vorrebbe un mare dove naufragare
come quelle strane storie
di delfini che vanno a riva
per morir vicini e non si sa perché
come vorrei fare ancora amore mio con te.
Ci vorrebbe il mare per andarci a fondo
ora che mi lasci come un pacco per il mondo,
ci vorrebbe il mare con le sue tempeste
che battesse ancora e forte sulle tue finestre.
Ci vorrebbe il mare dove non c'é amore,
il mare in questo mondo da rifare...
Ci vorrebbe il mare...
Claude Debussy: La Mer; Philharmonia Orchestra, Herbert von Karajan
Ο Συνθέτης Κλωντ Ντεμπυσσύ γεννήθηκε στο Σαιν Ζερμαίν της Γαλλίας, στις 22 Αυγούστου του 1862. Ο μικρός Κλωντ κοιμόταν τόσο πολύ, γιατί του άρεσε να βλέπει όνειρα.
Είχε μια πολύ εύκολη πρόσβαση στον κόσμο των ονείρων και όταν αργότερα
εκδήλωσε το συνθετικό του ταλέντο, τα όνειρα υπήρξαν η κύρια πηγή
έμπνευσής του.Από παιδί ακόμη άρχισε να συνθέτει, ενώ οι συνθέσεις του, αν και δεν
ήταν σύγχρονες (όπως εμφανίστηκαν μερικά χρόνια αργότερα, σπάζοντας τη
μελωδία και το ρυθμό), ακούγονταν παράξενες.
Ο Ντεμπυσσύ χρησιμοποιούσε κάποια ακόρντα, τα οποία χαρακτηρίζονταν «παράφωνα» από τους Δυτικούς συνθέτες. Μερικές χαρακτηριστικές παρεμβάσεις του Ντεμπυσσύ στους παραδοσιακούς
τύπους συγχορδιών ήταν οι αλλοιώσεις και οι προσθήκες που «θολώνουν» το
άκουσμα. Καινοτομία ήταν επίσης η χρήση συγχορδιών που προέκυπταν από
κλίμακες όπως οι πεντατονικές και οι κλίμακες με ολόκληρους τόνους που
αναφέρθηκαν παραπάνω ή οι συνηχήσεις τέταρτης, οι συγχορδίες δηλαδή που
δεν χτίζονται με τον παραδοσιακό τρόπο υπέρθεσης διαστημάτων τρίτης.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το άκουσμα να μην είναι αυτό μιας μείζονας,
ελάσσονας, ελαττωμένης ή αυξημένης συγχορδίας, αλλά μία ουδέτερη τονικά
συνήχηση, που απαρτίζεται από ένα σύμπλεγμα φθόγγων («κλάστερ»). Χαρακτηριστικό γνώρισμα του Ντεμπυσσύ είναι ότι δεν χρησιμοποιεί τις μείζονες και ελάσσονες κλίμακες του τονικού συστήματος, αλλά προτιμά:
Τροπικές κλίμακες, που συνδέονται με τις επιρροές του από τη μουσική
της Αναγέννησης (εκκλησιαστικοί τρόποι) ή αποτελούν δική του επινόηση
Χρωματικές κλίμακες (κλίμακες που αποτελούνται μόνο από ημιτόνια)
Ανημιτονικά πεντάφθογγα («πεντατονικές»), που συνδέονται συχνά με
την επίδραση της παραδοσιακής μουσικής της Άπω Ανατολής στο έργο του
Την κλίμακα με ολόκληρους τόνους, η οποία είναι και το «σημείο
κατατεθέν» του, μιας και είναι ο πρώτος που την χρησιμοποίησε
συστηματικά.
Το αποτέλεσμα της χρήσης των παραπάνω κλιμάκων είναι ότι, είτε
περιορίζεται αισθητά το άκουσμα των ημιτονίων του συγκερασμένου δυτικού
μουσικού συστήματος, αποδυναμώνοντας τις σχέσεις προσαγωγέα-τονικής,
είτε ακούγονται μόνο ημιτόνια (στην περίπτωση της χρωματικής κλίμακας).
Και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι μια τονική ασάφεια ή και
μια πλήρης εξουδετέρωση της τονικότητας.
Ήταν ίσως ο πρώτος από τους συνθέτες που αναζήτησε τόσο έντονα πηγές
έμπνευσης έξω από την ίδια τη μουσική. Επηρεάστηκε από τους ποιητές του
συμβολισμού, όπως το Μαλλαρμέ και το Ριμπώ. Επίσης, ήταν πολύ έντονη η συμπάθειά του προς όλους σχεδόν τους
ιμπρεσιονιστές ζωγράφους. Από όλα τα παραπάνω, και αφού ακούσει κάποιος
τη μουσική του Ντεμπυσσύ, μπορεί να κατανοήσει τι τον κάνει τόσο
διαφορετικό από τους άλλους συνθέτες. Θέλησε να δημιουργήσει μια νέα
φιλοσοφία στη μουσική, δημιουργώντας «εντυπώσεις», διαθέσεις, παρά να
υιοθετήσει κλασικές φόρμες και μεθόδους.
Η πρώτη συμφωνική προσπάθεια του Ντεμπυσσύ ήρθε το 1905 με το έργο «Η
Θάλασσα». Είναι ένα έργο γεμάτο χρώματα, που αναπαριστά τις διαφορετικές
διαθέσεις της θάλασσας.
Οι μουσικές καινοτομίες που εισήγαγε ο Ντεμπυσσύ δεν είναι μόνο οι
νέοι τρόποι και ρυθμοί και μια νέα ενορχηστρωτική αντίληψη. Το
βασικότερο είναι πως ο ίδιος πίστεψε και κατάφερε να συνθέσει,
εμπνεόμενος από εικόνες και διαθέσεις. Είναι ένας τρόπος σκέψης και
αντίληψης αρκετά διαισθητικός.
Ο ίδιος, με όσα κατάφερε, μας έδειξε ένα τεράστιο ανεξερεύνητο πεδίο
γνώσης και ομορφιάς, που βρίσκεται γύρω μας, ένα πεδίο που περιμένει να
το ανακαλύψουμε. Δημιούργησε με τη μουσική του μια πύλη στον κόσμο του
ονείρου και της φαντασίας, ανοιχτή σε όλους όσους θέλουν να ταξιδέψουν
στον κόσμο αυτό Από την wikipedia
Ο Γέρος και η Θάλασσα (The Old Man and the Sea) του Έρνεστ Χέμινγουεϊ.
Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ σημειωτέον βραβεύτηκε το 1953 με το Βραβείο Πούλιτζερ και το 1954 με το Βραβείο Νόμπελ. Το μυθιστόρημα μιλάει για ένα γέρο ψαρά που μόνος και αβοήθητος παλεύει απελπισμένα στον ωκεανό, στα ανοιχτά της Κούβας, με έναν τεράστιο ξιφία.
Τον Σταύρο Παπασταύρου τον γνωρίσαμε το 1981, όταν απέσπασε το πρώτο βραβείο στους «Αγώνες ελληνικού τραγουδιού» που διοργάνωσε στην Κέρκυρα ο Μάνος Χατζιδάκις. Ακολούθησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά και λίγα χρόνια αργότερα, το 1986, εκδίδει τον δεύτερο προσωπικό του δίσκο, έναν κύκλο παιδικών τραγουδιών με τίτλο «Μίλα μου για μήλα». Είναι η πρώτη φορά (απ’ όσο γνωρίζω), που ο καταξιωμένος συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας Ευγένιος Τριβιζάς, γράφει στίχους για έναν ολοκληρωμένο δίσκο με παιδικά τραγούδια, ορίζοντας σε πολύ μεγάλο βαθμό την ταυτότητα ολόκληρου του δίσκου. Αναρωτιέται κανείς: σε τι μπορεί άραγε να συγκριθεί ένας δίσκος με παιδικά τραγούδια που, από το σημείωμα του στιχουργού του Ευγένιου Τριβιζά στο εσώφυλλο του δίσκουακόμα, εισάγει μικρούς και μεγάλους ακροατές με τέτοιο τρόπο στο περιεχόμενο των τραγουδιών, με εκείνα τα απαράδεκτα ηχογραφήματα που έχουν κατακλείσει την αγορά και τραγουδάνε παράφωνα το «Περνά – περνά η μέλισσα» και τον «Μπαρμπα-Μπίλιο» που «είχε ένα γάλο, πολύ μεγάλο»…! Στο «Μίλα μου για μήλα», η μουσική του Παπασταύρου συναντά τους ονειρικούς στίχους του λεξιπλάστη Τριβιζά και ένα υπέροχο ταξίδι στη φαντασία ξεκινάει από τις πρώτες κιόλας νότες. Ερμηνευτές των τραγουδιών είναι ο Σπύρος Σακκάς, η Σαβίνα Γιαννάτου (μήπως να …ξαναθυμίσουμε τη “σχολή” της «Λιλιπούλολης»;) και η Κρίστη Στασινοπούλου.
