Πώς μία σακούλα από ένα μαγαζί με κεμπάπ στη Θεσσαλονίκη, σκότωσε φάλαινα στη Μύκονο

https://www.huffingtonpost.gr/entry/pos-mia-sakoela-apo-ena-mayazi-me-kempamp-ste-thessalonike-skotose-falaina-ste-mekono_gr_5b0c09d4e4b0568a880d725e?utm_hp_ref=gr-homepage

Η ΦΑΛΑΙΝΑ ΤΗΣ ΒΑΡΑΔΟΥΑΗΣ (Παιδικό τραγούδι-Μίλα μου για μήλα)

Τον Σταύρο Παπασταύρου τον γνωρίσαμε το 1981, όταν απέσπασε το πρώτο βραβείο στους «Αγώνες ελληνικού τραγουδιού» που διοργάνωσε στην Κέρκυρα ο Μάνος Χατζιδάκις. Ακολούθησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά και λίγα χρόνια αργότερα, το 1986, εκδίδει τον δεύτερο προσωπικό του δίσκο, έναν κύκλο παιδικών τραγουδιών με τίτλο «Μίλα μου για μήλα». Είναι η πρώτη φορά (απ’ όσο γνωρίζω), που ο καταξιωμένος συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας Ευγένιος Τριβιζάς, γράφει στίχους για έναν ολοκληρωμένο δίσκο με παιδικά τραγούδια, ορίζοντας σε πολύ μεγάλο βαθμό την ταυτότητα ολόκληρου του δίσκου. Αναρωτιέται κανείς: σε τι μπορεί άραγε να συγκριθεί ένας δίσκος με παιδικά τραγούδια που, από το σημείωμα του στιχουργού του Ευγένιου Τριβιζά στο εσώφυλλο του δίσκουακόμα, εισάγει μικρούς και μεγάλους ακροατές με τέτοιο τρόπο στο περιεχόμενο των τραγουδιών, με εκείνα τα απαράδεκτα ηχογραφήματα που έχουν κατακλείσει την αγορά και τραγουδάνε παράφωνα το «Περνά – περνά η μέλισσα» και τον «Μπαρμπα-Μπίλιο» που «είχε ένα γάλο, πολύ μεγάλο»…! Στο «Μίλα μου για μήλα», η μουσική του Παπασταύρου συναντά τους ονειρικούς στίχους του λεξιπλάστη Τριβιζά και ένα υπέροχο ταξίδι στη φαντασία ξεκινάει από τις πρώτες κιόλας νότες. Ερμηνευτές των τραγουδιών είναι ο Σπύρος Σακκάς, η Σαβίνα Γιαννάτου (μήπως να …ξαναθυμίσουμε τη “σχολή” της «Λιλιπούλολης»;) και η Κρίστη Στασινοπούλου.

 

Από τον δίσκο ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΗΛΑ
Ερμηνεία: ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΚΡΙΣΤΗ, ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ ΣΑΒΒΙΝΑ, ΣΑΚΚΑΣ ΣΠΥΡΟΣ
Σύνθεση: ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ: ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ
Τραγούδια:
ΟΙ ΔΥΟ ΠΙΤΕΣ
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΡΜΗΣ
Η ΠΙΝΕΖΟΒΡΟΧΗ
Η ΦΑΛΑΙΝΑ ΤΗΣ ΒΑΡΑΔΟΥΑΗΣ
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΦΡΟΥΤΟΠΙΑΣ
ΜΗΛΟΜΑΝΙΑ
Η ΓΑΤΑ ΤΟΥ ΣΙΑΜ
ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ (ΟΡΧΗΣΤΡΙΚΟ)
Η ΧΑΖΗ Η ΚΑΙΤΗ
ΤΟ ΦΙΡΙΚΙ
ΤΟ ΧΡΥΣΟΨΑΡΟ (ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΛΕΝΑΣ ΠΛΑΤΩΝΟΣ)
ΤΟ ΚΑΝΙΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΩ
ΤΟ ΛΥΠΗΤΕΡΟ ΤΑΓΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΥ ΑΣΠΛΑΧΝΗΣ ΚΟΜΗΣΣΑΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΕ ΚΑΙ ΑΦΗΝΕ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΤΟ ΣΚΥΛΑΚΙ ΤΗΣ
ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΗΛΑ

Από το άρωμα του τραγουδιού Παιδική δισκοθήκη

Η πολύ λαίμαργη φάλαινα που έφαγε τη θάλασσα (Ευγένιος Τριβιζάς)

Το ποίημα αναφέρεται στην ανεπανόρθωτη καταστροφή που προκαλούν στο περιβάλλον οι ανθρώπινες δραστηριότητες αφού αυτές στοχεύουν μόνο στο εφήμερο κέρδος.

Όμοια και η φάλαινα του ποιήματός μας από τη λαιμαργία της καταπίνει ό,τι βρίσκει μπροστά της με αποτέλεσμα να έρθει σε δύσκολη θέση αφού, καθώς έχει καταπιεί τα πάντα, δεν υπάρχει μέρος να κρυφτεί από τους φαλαινοθήρες.
Έτσι φανερά μετανιωμένη προσπαθεί να διορθώσει το κακό που η ίδια δημιούργησε στο περιβάλλον αλλά και στον εαυτό της, αφού όλοι είμαστε "μέρος" του περιβάλλοντος.

 

 

Ο Ευγένιος Τριβιζάς  γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Σπούδασε νομικά και οικονομικά και είναι καθηγητής εγκληματολογίας στην Αγγλία. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Reading, όπου διατελεί Ομότιμος Καθηγητής, και σε άλλα πανεπιστήμια. Είναι γνωστός ως συγγραφέας βιβλίων για παιδιά από τεσσάρων χρονών και πάνω. Όλα του τα έργα τα χαρακτηρίζει πρωτοτυπία και μεγάλη φαντασία.

Έχει γράψει περίπου 150 βιβλία μεταξύ των οποίων μυθιστορήματα, παραμύθια, θεατρικά έργα, αλφαβητάρια, διηγήματα, κόμικς, εκπαιδευτικά βιβλία, ενώ έχει συνεργαστεί και με παιδικά περιοδικά. Από τα πιο γνωστά του έργα είναι η Φρουτοπία και το Νησί των πυροτεχνημάτων.

   Μια πολυμεσική εφαρμογή με τον τίτλο ¨Ο πολύ λαίμαργος άνθρωπος που έφαγε την φάλαινα" με αναφορά στο μείζον θέμα της φαλαινοθηρίας.

 

Το τραγούδι της φάλαινας (Ντάιαν Σέλντον)

Η γιαγιά είπε μια ιστορία στη Λίλη.

«Μια φορά κι έναν καιρό», άρχισε, «ο ωκεανός ήταν γεμάτος φάλαινες. Φάλαινες μεγάλες σαν τους λόφους κι ήρεμες σαν το φεγγάρι. Ήταν τα πιο θαυμαστά πλάσματα στον κόσμο».
Η Λίλη σκαρφάλωσε στα γόνατα της γιαγιάς της.
«Συνήθιζα να κάθομαι στην άκρη της προβλήτας, περιμένοντας να ακούσω τις φάλαινες», συνέχισε η γιαγιά.
«Μερικές φορές καθόμουνα εκεί όλη την ημέρα κι όλη τη νύχτα. Και τότε, εντελώς ξαφνικά, τις έβλεπα να ’ρχονται από πολύ μακριά. Έσκιζαν το νερό, σαν να χόρευαν».
«Μα πώς ήξεραν ότι ήσουνα εκεί, γιαγιά;», ρώτησε η Λίλη. «Πώς σε έβρισκαν;».
Η γιαγιά χαμογέλασε. «Α, μα πρέπει να έχεις πάντα μαζί σου κάτι ξεχωριστό. Ένα τέλειο κοχύλι ή μια όμορφη πέτρα. Και αν οι φάλαινες σε συμπαθήσουν, θα πάρουν το δώρο σου και θα σου δώσουν κι εκείνες το δικό τους».
«Και τι μπορούσαν να σου δώσουνε, γιαγιά;», ρώτησε η Λίλη.
«Τι σου χάρισαν οι φάλαινες;».
Η γιαγιά αναστέναξε. «Μια δυο φορές», ψιθύρισε, «μια δυο φορές μονάχα τις άκουσα να τραγουδάνε».
Ο θείος Φρειδερίκος μπήκε φουριόζος στο δωμάτιο.
«Δεν είσαι τίποτα άλλο παρά μια παράξενη γριά!», είπε θυμωμένος. «Οι φάλαινες ήταν πολύ σημαντικές για το κρέας τους, τα κόκαλά τους και για το λίπος τους. Αν πρέπει να πεις κάτι στη Λίλη, οπωσδήποτε, πες της τουλάχιστον κάτι χρήσιμο. Μην της γεμίζεις το κεφάλι με ανοησίες. Άκου, φάλαινες που τραγουδάνε!».
«Yπήρχαν φάλαινες εδώ, εκατομμύρια χρόνια πριν εμφανιστούν τα πλοία και οι πόλεις, ή ακόμα και οι άνθρωποι των σπηλαίων», συνέχισε η γιαγιά της Λίλης. «Οι άνθρωποι συνήθιζαν να λένε πως είχαν κάτι μαγικό».
«Οι άνθρωποι συνήθιζαν να τις τρώνε και να τις βράζουν, για να πάρουν το λίπος», μουρμούρισε ο θείος Φρειδερίκος. Μετά τους γύρισε την πλάτη και βγήκε έξω στον κήπο.
Η Λίλη ονειρεύτηκε τις φάλαινες.
Ήταν θεόρατες σαν τα βουνά μέσα στα όνειρά της, πιο γαλάζιες κι απ’ τον ουρανό.
Τις άκουσε να τραγουδάνε μέσα στα όνειρά της, οι φωνές τους ήταν ολόιδιες με του ανέμου. Πήδηξαν έξω απ’ το νερό μέσα στα όνειρά της και τη φώναξαν με το όνομά της.
Το επόμενο πρωί η Λίλη πήγε μια βόλτα μέχρι τον ωκεανό. Πήγε εκεί, όπου κανένας δεν ψάρευε ή κολυμπούσε, ούτε άραζαν βαρκούλες.
Περπάτησε μέχρι την άκρη της παλιάς προβλήτας. Η θάλασσα ήταν γαλήνια, ακίνητη σχεδόν. Έβγαλε ένα κίτρινο λουλούδι από την τσέπη της και το πέταξε στο νερό.
«Αυτό είναι για σας», φώναξε.
Η Λίλη κάθισε στην άκρη της προβλήτας και περίμενε.
Περίμενε όλο το πρωί και όλο το απόγευμα.
Και τότε, καθώς έπεφτε το σούρουπο, ο θείος Φρειδερίκος κατέβηκε από τους λόφους για να τη βρει. «Φτάνουν πια οι ανοησίες», της είπε.
«Γύρισε σπίτι. Δε θα σε αφήσω να περάσεις ονειροπολώντας ολόκληρη τη ζωή σου».
Εκείνη τη νύχτα, η Λίλη ξύπνησε απότομα.
Το φως του φεγγαριού έλουζε το δωμάτιο. Ανασηκώθηκε και αφουγκράστηκε. Στο σπίτι επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Κατέβηκε από το κρεβάτι και πλησίασε το παράθυρο. Κάτι ακουγόταν από μακριά, πέρα από τους λόφους.
Βγήκε γρήγορα έξω κι άρχισε να τρέχει προς την παραλία.
Η καρδιά της κόντευε να σπάσει, όταν έφθασε στη θάλασσα.

Κι εκεί, πελώριες μέσα στον ωκεανό, βρισκόντουσαν οι φάλαινες.
Πηδούσαν και στριφογύριζαν, σα να χόρευαν στο φως του φεγγαριού. Το τραγούδι τους γέμιζε τη νύχτα.
Η Λίλη είδε το κίτρινο λουλούδι της να χορεύει κι αυτό πάνω στον αφρό.

Πέρασαν πολλά λεπτά, μπορεί και ώρες. Ξαφνικά, η Λίλη ένιωσε το παγωμένο αεράκι να διαπερνά το νυχτικό της, να ’χουν ξυλιάσει τα γυμνά της πόδια. Ανατρίχιασε κι έτριψε τα μάτια της. Κι ύστερα ο ωκεανός ήταν ακίνητος ξανά κι η νύχτα σκοτεινή και ήσυχη.
Νόμιζε πως ονειρευόταν. Σηκώθηκε όρθια και πήρε το δρόμο τού γυρισμού. Και τότε, από πολύ, πολύ μακριά, καθώς ο άνεμος ανάσαινε, άκουσε,
«Λίλη! Λίλη!».
Οι φάλαινες φώναζαν το όνομά της.

Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων (Γ & Δ Δημοτικού) - Βιβλίο Μαθητή (Εμπλουτισμένο)

 

Roger Payne “ Αν δεν μπορούμε να σώσουμε τις φάλαινες, δεν μπορούμε να σώσουμε τίποτα ’’

Οι φάλαινες είναι οι τραγουδοποιοί των ωκεανών, ζώα που υπάρχουν εδώ και εκατομμύρια χρόνια, και  αποτελούν κάτι παραπάνω από λάδι και κρέας για ανθρώπινη κατανάλωση, αποτελούν το πνεύμα για την σωτηρία των ωκεανών , μία υπενθύμιση ότι η φύση είναι ποιο πολύπλοκη απ ότι εμείς μπορούμε να πιστεύουμε, δεν είμαστε μόνοι μας στον πλανήτη…

Ντάιαν Σέλντον

Αγγλίδα συγγραφέας. Γράφει βιβλία για παιδιά και εφήβους. Μερικά έργα της: Η Κλάρα και ο Μπάστερ χορεύουν στο φεγγάρι, Κάτω απ’ το φεγγάρι, Ο πλανήτης της Τζάνετ.  

Μεσσηνία: Φάλαινα 10 μέτρων ξέβρασε η θάλασσα στα Φιλιατρά!

 Ένα θλιβερό θέαμα αντίκρισαν το πρωί, όσοι βρέθηκαν στην περιοχή της Αγίας Κυριακής Φιλιατρών. Η θάλασσα είχε ξεβράσει στα βράχια, βόρεια του λιμανιού, μία νεκρή φάλαινα μήκους 10 μέτρων και βάρους τουλάχιστον 2 τόνων.

Το κήτος φαινόταν χτυπημένο σε τρία διαφορετικά σημεία και όπως εικάζουν ψαράδες της περιοχής, πιθανόν να προκλήθηκαν από κάποια προπέλα μεγάλου πλοίου, όταν ήταν ήδη νεκρό.

Σήμερα το πρωί, σύμφωνα με πληροφορίες του filiatranet, κάτοικος της περιοχής παρατήρησε μεγάλη συγκέντρωση γλάρων στο σημείο και πλησιάζοντας την ακτή αντίκρισε το τεράστιο θηλαστικό. Ειδοποίησε αμέσως το Λιμεναρχείο, που έφτασε λίγο αργότερα στο σημείο, ενώ αναμένεται και κτηνίατρος που θα εξετάσει το κήτος για τα αίτια θανάτου του, πριν απομακρυνθεί από την περιοχή.  Εφημερίδα Πατρίς, Ενημερωτική πύλη της Πελοποννήσου  (15/02/2014 21:51 )

 

Ηλεία: Νεκρή Caretta-Caretta στην παραλία της Ζαχάρως
Περιβάλλον (20/03/2013 09:45 )

 

   

Νεκρή στην παραλία της Ζαχάρως βρέθηκε την περασμένη Παρασκευή στην παραλία της Ζαχάρως μια ακόμα Careta-Careta.
 
Την θαλάσσια χελώνα βρήκαν κάτοικοι της περιοχής και -σε συνεργασία με την διεύθυνση του γνωστού καταστήματος «Παρά Θιν Αλός»- ήρθαν σε επικοινωνία με τον Σύλλογο «Αρχέλων» ο οποίος και θα παραλάβει το κουφάρι του νεκρού ζώου.

BBC: Oι ταξιδιώτες του βυθού: Η μαγεία των δελφινιών (Ελληνικοί υπότιτλοι) - YouTube